Regie in de zorg?

Onlangs werd een familielid van mij met spoed opgenomen in een ziekenhuis centraal in het land. Na zelf jarenlang in verschillende ziekenhuizen gewerkt te hebben, kwam ik nu onverhoopt in de positie de zorg eens van een andere kant te bekijken. En dat levert verrassende en leerzame inzichten op.
Conclusie: Er was veel om tevreden over te zijn maar er kunnen ook dingen beter. En het helpt echt als je een beetje weet hoe de hazen lopen in het ziekenhuis.
Na een snelle reactie van de huisarts en ambulancepersoneel verliep de acute opvang in het ziekenhuis vlekkeloos. Goed om te ervaren dat het schakelen tussen 1e en 2e lijnszorg zo soepel ging en de kwaliteit van de verleende zorg echt top was. Na een snelle diagnose kon de behandeling starten. Ik ervaarde in het ziekenhuis deskundigheid, empathie maar ook verwarring.

Wie regisseert?
Een team van professionele zorgverleners nam de zorg op zich voor mijn familielid. Wat waren het er veel tijdens die 10 daagse ziekenhuisopname: de verschillende SEH- en afdelingsverpleegkundigen, de neuro-verpleegkundige, de nurse-practitioner, de nazorgverpleegkundige en dan heb ik het alleen nog maar over de groep verpleegkundigen. Wat dacht je van de groep artsen: de coassistent, arts-assistent (lees zaalarts), de neuroloog, de radioloog, de cardioloog en de revalidatiearts. En dan heb ik het nog niet eens over de fysiotherapeut, de logopediste en de ergotherapeut.
Ik merkte dat naast veel individuele deskundigheid het voor mijn familielid en voor mij onduidelijk was wie van de zorgverleners de zorg nu regisseerde. En op welke wijze werd er eigenlijk tussen al die disciplines gecommuniceerd? Wie bundelt zoveel deskundigheid tot een helder plan en professionele zorg? Ik merkte dat de radertjes niet vanzelf soepel lopen en daarover heb ik mij zorgen gemaakt. Je zou er bijna een neurologische aandoening van krijgen!
Ik stelde vast tijdens deze opname dat je die regisseursrol vooral zelf (als patiënt of familie) moet pakken: Actief met de verschillende disciplines in gesprek blijven, niet afwachten en gewoon duidelijkheid blijven vragen. Constructief en assertief meedenken wordt vaak gewaardeerd en ik ervaarde het als noodzakelijk in zo’n complexe ziekenhuisorganisatie.

Ontslaggesprek
Jammer dat er geen ontslaggesprek werd voorgesteld en gevoerd. Daarin had ik hen kunnen complimenteren en met hen kunnen delen wat we moeilijk vonden en mogelijk beter kon. Ook daarin zal ik een volgende keer zelf regie pakken en om dit gesprek gewoon vragen.

Jouw ervaringen:
In hoeverre herken je bovenstaande ervaring? Wat doe jij om in het Multidisciplinaire speelveld de communicatie en regie soepel te laten verlopen? Deel je ervaringen hieronder!